Spółdzielnia powstała w 1922 r. pod nazwą Spółdzielnia Pracowników Ministerstwa Kolei Żelaznych. Budynek został zaprojektowany przez inż. Mieczysława Michalskiego i został zasiedlony w 1928 r.

Od 1946 roku tj.  od początkowo częściowego zasiedlenia budynku od strony ulic Uniwersyteckiej i Mianowskiego do lat 70 -tych ub. stulecia strychy były wykorzystywane jako suszarnie bielizny. Przez ostatnie 38 lat nie były użytkowane. Obecnie Zarząd Spółdzielni  przewiduje zagospodarowanie strychów o powierzchni……1950 m2 n a cele mieszkalne i użytkowe (pracownie artystyczne ).

 Kamienica nasza  nie jest jednak zwykłym budynkiem z okresu międzywojennego . Budynek nasz i jego mieszkańcy odegrali ważną rolę podczas Powstania Warszawskiego. Było to  miejsce stacjonowania oddziału por. „Stacha” i  razem z domem przy ulicy Mianowskiego 15 stanowiły przyczółek walk powstańczych, zwany „Redutą Wawelską”. Przez niemal 10 dni broniono go przed Niemcami. Mieszkańcy naszego domu aktywnie wspomagali powstańców. Z tego powodu po zajęciu domu przez Własowców 11 sierpnia,  w drodze zemsty, rozstrzelano dziesięciu jego mieszkańców, w tym prezesa spółdzielni, a żołnierze  - po raz pierwszy w historii Powstania Warszawskiego - przedostali się do Śródmieścia  kanałami. Walkę powstańców oraz śmierć mieszkańców upamiętniają do dziś dwie tablice pamiątkowe (jedna z nich wmurowana jest  w ścianę naszego budynku ) i co roku w rocznicę  wybuchu Powstania Warszawskiego  i 11 sierpnia odbywają się tam  uroczystości, w których biorą udział przedwojenni mieszkańcy naszej kamienicy, rodziny poległych  oraz młodzież. 

Kamienica nasza jest zatem swoistym pomnikiem walki i męczeństwa z czasów Powstaniu Warszawskiego, a jej rewitalizacja przyczyni się do upamiętnienia wydarzeń tego okresu, a także utrzymania tradycji kulturowej i patriotycznej dzielnicy Ochoty, której historia w  sposób bezpośredni powiązana jest z naszym domem i jego mieszkańcami.